คำกริยาสกรรมกับอกรรม

คำกริยาภาษาญี่ปุ่นหลายคำมักมาเป็นคู่ คำที่เป็นสกรรมกริยาจะบอกว่ามีผู้กระทำที่ลงมือทำอะไรบางอย่างกับวัตถุ — 「アリス が ドア を あける」 ("อลิซเปิดประตู") ส่วนคำที่เป็นอกรรมกริยาจะบอกว่าการเปลี่ยนแปลงเดียวกันนั้นเกิดขึ้นเอง — 「ドア が ひらく」 ("ประตูเปิดออก") เหตุการณ์เดียวกัน แต่มองต่างมุมกัน

คำช่วยที่อยู่หน้าคำกริยาคือวิธีทดสอบที่เร็วที่สุด สกรรมกริยาจะมีวัตถุที่กำกับด้วย を แทบทุกครั้ง: 「でんき を けす」 ส่วนอกรรมกริยาจะใช้ を กำกับประธานของมันไม่ได้ — ต้องใช้ が หรือ は: 「でんき が きえる」 ไม่ใช่ 「でんき を きえる」 เด็ดขาด

คู่คำเหล่านี้จะใช้คันจิหรือรากศัพท์ร่วมกันและมีรูปแบบที่สังเกตได้ 「あける / ひらく」 (เปิด) 「しめる / しまる」 (ปิด) 「だす / でる」 (เอาออก / ออกมา) 「いれる / はいる」 (ใส่เข้า / เข้าไป) 「おとす / おちる」 (ทำหล่น / ตกลงมา) 「けす / きえる」 (ดับ / หายไป) 「つける / つく」 (ติด / ติดอยู่)

แม้แต่อกรรมกริยาบางคำก็ใช้ を ได้ — แต่ใช้เพื่อกำกับเส้นทางที่เดินทางผ่านหรือสถานที่ที่ออกมาเท่านั้น ไม่ใช่กรรมตรงจริง ๆ 「へや を でる」 = "ออกจากห้อง" (จุดออก) 「みち を あるく」 = "เดินไปตามถนน" (เส้นทาง) คำกริยานี้ยังเป็นอกรรมกริยาอยู่ を ในที่นี้กำกับสถานที่ ไม่ใช่วัตถุที่ถูกกระทำ

「でんき を つく」 และ 「ドア を ひらく」 เป็นประโยคที่ผิดไวยากรณ์: 「つく」 และ 「ひらく」 เป็นอกรรมกริยา ดังนั้นประธานของมันจึงต้องใช้ が/は ให้เลือกใช้คู่ที่เป็นสกรรมกริยาแทน — 「でんき を つける」, 「ドア を あける」 — หรือเปลี่ยนคำช่วย: 「でんき が つく」, 「ドア が ひらく」