pyo / ピョ
คานะควบตัวสุดท้าย — และเป็นคาตากานะตัวสุดท้ายของทั้งหมด ピ บวก ョ ตัวเล็กกลายเป็น “pyo” เสียงกระโดดในคำว่า ピョン
การออกเสียง
อักขระประสม ピョ แทนพยางค์ 'pyo' หายากมากในคาตากานะสมัยใหม่ — ปรากฏส่วนใหญ่ในคำเลียนเสียง
ピョ คือ ピ (pi) บวก ョ ตัวเล็ก อ่านเป็นพยางค์เดียว “pyo” พบได้น้อยในคำยืม แต่มีชีวิตชีวาในคำเลียนเสียง: ピョン (การกระโดดหรือเด้ง), ピョコピョコ (การเคลื่อนไหวแบบเด้งดึ๋ง) ด้วยคานะตัวนี้ คุณก็มาถึงจุดสิ้นสุดของตารางคาตากานะแล้ว
วิธีเขียน ピョ
ลากเส้นตาม ピョ บนผืนผ้าใบที่ด้านบนของหน้า ลูกศรเคลื่อนไหวจะแสดงทิศทางของแต่ละขีด ลากตามแล้วเส้นจะถูกเติมเต็ม แต่ละขั้นตอนที่มีหมายเลขด้านล่างอธิบายว่าขีดนั้นทำหน้าที่อะไร
เขียน ピ: นั่นคือ ヒ บวกฮันดากุเต็น — วงกลมเล็กวงเดียวที่มุมขวาบน
เขียน ョ ตัวเล็กสอดเข้าไปที่มุมขวาล่างประมาณครึ่งหนึ่งของความสูง — เป็น ヨ ขนาดจิ๋ว (เส้นด้านบนและด้านขวา เส้นกลาง แล้วตามด้วยเส้นล่าง)
ที่มา
คาตากานะ ピョ รวม ピ — ヒ (จากคันจิ 比) บวกฮันดากุเต็น — กับ ョ ตัวเล็ก (ลดรูปจาก ヨ จาก 與) เมื่อรวมกันจึงสะกดเป็นเสียง “pyo” เพียงเสียงเดียว — เป็นคานะตัวสุดท้ายในชุด
คำที่พบบ่อยที่มี ピョ
ใบฝึกเขียนสำหรับพิมพ์
พิมพ์ใบงานนี้เพื่อฝึกเขียน ピョ ด้วยมือ — แถวบนแสดงลำดับเส้นให้ลากตาม แล้วจึงเติมในช่องว่าง
Lock it into memory
Reading is only half of it. Drill the katakana you’ve learned with spaced-repetition flashcards — the fastest way to make them stick.