pya / ピャ
คานะควบกลุ่ม PY ตัวแรก — ピ บวก ャ ตัวเล็กกลายเป็น “pya” หนึ่งพยางค์ พบได้น้อยมาก ส่วนใหญ่เห็นในเสียงเลียนแบบ
การออกเสียง
อักขระประสม ピャ แทนพยางค์ 'pya' หายากมากในคาตากานะสมัยใหม่ — ปรากฏในคำเลียนเสียงและศัพท์เฉพาะทางไม่กี่คำ
ピャ คือ ピ (pi — ヒ บวกฮันดากุเต็น) บวก ャ ตัวเล็ก อ่านเป็นพยางค์เดียว “pya” เป็นคานะควบที่พบได้น้อยที่สุดเกือบที่สุด — แทบไม่มีคำยืมที่ใช้ทั่วไป จะปรากฏส่วนใหญ่ในคำเลียนเสียง กฎการรวมเป็นแบบเดียวกันทุกประการกับชุดอื่น ๆ
วิธีเขียน ピャ
ลากเส้นตาม ピャ บนผืนผ้าใบที่ด้านบนของหน้า ลูกศรเคลื่อนไหวจะแสดงทิศทางของแต่ละขีด ลากตามแล้วเส้นจะถูกเติมเต็ม แต่ละขั้นตอนที่มีหมายเลขด้านล่างอธิบายว่าขีดนั้นทำหน้าที่อะไร
เขียน ピ: นั่นคือ ヒ (เส้นสั้นที่ลากขึ้น แล้วตามด้วยเส้นฐานยาวคล้ายตัว L) บวกฮันดากุเต็น — วงกลมเล็กวงเดียวที่มุมขวาบน
เขียน ャ ตัวเล็กสอดเข้าไปที่มุมขวาล่างประมาณครึ่งหนึ่งของความสูง — เป็น ヤ ขนาดจิ๋ว (เส้นที่เป็นขอเกี่ยว แล้วตามด้วยเส้นตั้ง)
ที่มา
คาตากานะ ピャ รวม ピ — ヒ (จากคันจิ 比) บวกฮันดากุเต็นที่ทำให้เป็น “pi” — กับ ャ ตัวเล็ก (ลดรูปจาก ヤ จาก 也) เมื่อรวมกันจึงสะกดเป็นเสียง “pya” เพียงเสียงเดียว
คำที่พบบ่อยที่มี ピャ
ใบฝึกเขียนสำหรับพิมพ์
พิมพ์ใบงานนี้เพื่อฝึกเขียน ピャ ด้วยมือ — แถวบนแสดงลำดับเส้นให้ลากตาม แล้วจึงเติมในช่องว่าง
Lock it into memory
Reading is only half of it. Drill the katakana you’ve learned with spaced-repetition flashcards — the fastest way to make them stick.