zu / ず
ตัวกลางของแถว Z — す บวกขีดเล็กสองขีด (゛) กลายเป็น 'zu' ยึดคำว่าน้ำ แผนที่ และคำลงท้ายกริยารูปปฏิเสธ 〜ず
การออกเสียง
ตัวอักษร ず แทนพยางค์ 'zu' เสียง 'z' นุ่มตามด้วย 'u' เป็นตัว す ที่มีดะคุเต็งซึ่งทำให้ 's' เป็นเสียงก้อง 'z' หมายเหตุ: ず และ づ ออกเสียงเป็น 'zu' เหมือนกันในภาษาญี่ปุ่นสมัยใหม่ — ず เป็นรูปมาตรฐานที่ใช้ในคำส่วนใหญ่
ず คือ す (su) บวกกับดาคุเต็ง ゛ มันยึดคำว่า 水 (mizu, "น้ำ"), 地図 (chizu, "แผนที่"), 鈴 (suzu, "กระดิ่ง"), 数字 (suuji, "ตัวเลข") และคำลงท้ายกริยารูปปฏิเสธเชิงวรรณกรรม 〜ず ("ไม่ทำ X") เช่นเดียวกับ じ โรมาจิ zu แทนได้ทั้ง ず (แถวนี้ พบบ่อย) หรือ づ (แถว D พบน้อยและส่วนใหญ่เป็นเชิงประวัติศาสตร์)
วิธีเขียน ず
ลากเส้นตาม ず บนผืนผ้าใบที่ด้านบนของหน้า ลูกศรเคลื่อนไหวจะแสดงทิศทางของแต่ละขีด ลากตามแล้วเส้นจะถูกเติมเต็ม แต่ละขั้นตอนที่มีหมายเลขด้านล่างอธิบายว่าขีดนั้นทำหน้าที่อะไร
เขียน す ให้เป๊ะ: เส้นที่ 1 เส้นแนวนอนสั้นที่ด้านบน; เส้นที่ 2 เส้นแนวตั้งยาวลื่นไหลที่ลากลงผ่านเส้นที่ 1 วนเป็นวงกลมปิดเล็กๆ ที่ด้านขวาล่าง แล้วออกด้วยปลายสะบัดลงเล็กน้อย
เติมดาคุเต็ง (゛): ขีดเล็กสองขีดที่มุมบนขวาของตัวอักษร เส้นที่ 3 และ 4 คือสองขีดนี้ เขียนอย่างรวดเร็ว
ที่มา
ฮิรางานะ ず มีรูปร่างพื้นฐานร่วมกับ す ซึ่งวิวัฒนาการมาจากคันจิ 寸 (sun, หน่วยวัดความยาว) เส้นต่างๆ ของคันจิไหลรวมเป็นตัว す ที่มีวงเดียว; ดาคุเต็ง ゛ ทำให้ /su/ ออกเสียงก้องเป็น /zu/
คำที่พบบ่อยที่มี ず
ใบฝึกเขียนสำหรับพิมพ์
พิมพ์ใบงานนี้เพื่อฝึกเขียน ず ด้วยมือ — แถวบนแสดงลำดับเส้นให้ลากตาม แล้วจึงเติมในช่องว่าง
Lock it into memory
Reading is only half of it. Drill the hiragana you’ve learned with spaced-repetition flashcards — the fastest way to make them stick.