za / ざ
ตัวแรกของแถว Z — さ บวกขีดเล็กสองขีด (゛) กลายเป็น 'za' เปิดประตูสู่คำว่านิตยสาร เบาะรองนั่ง และภูเขาไฟ
การออกเสียง
ตัวอักษร ざ แทนพยางค์ 'za' เสียง 'z' นุ่มตามด้วย 'a' เหมือนใน 'father' เป็นตัว さ ที่มีดะคุเต็ง — เครื่องหมายเล็ก ๆ สองอันที่มุมขวาบนซึ่งทำให้พยัญชนะจาก 's' กลายเป็นเสียงก้อง 'z' เสียง 'z' ของญี่ปุ่นคล้ายกับภาษาอังกฤษแต่ฟังดูสั่นเสียงน้อยกว่าเล็กน้อย
ざ คือ さ (sa) บวกกับดาคุเต็ง ゛ — ขีดเล็กสองขีดที่มุมบนขวาซึ่งทำให้พยัญชนะกลายเป็นเสียงก้อง มันยึดคำว่า 雑誌 (zasshi, "นิตยสาร"), 座布団 (zabuton, "เบาะรองนั่ง"), 火山 (kazan, "ภูเขาไฟ") และ 残念 (zannen, "น่าเสียดาย") ざ ที่ขึ้นต้นคำเป็นเสียง /za/ ที่ก้องสั่นชัดเจน; กลางคำก็ยังคงเป็น /za/ — ต่างจากแถว G ตรงที่แถว Z ไม่มีเสียงนาสิกแบบอื่น
วิธีเขียน ざ
ลากเส้นตาม ざ บนผืนผ้าใบที่ด้านบนของหน้า ลูกศรเคลื่อนไหวจะแสดงทิศทางของแต่ละขีด ลากตามแล้วเส้นจะถูกเติมเต็ม แต่ละขั้นตอนที่มีหมายเลขด้านล่างอธิบายว่าขีดนั้นทำหน้าที่อะไร
เขียน さ ให้เป๊ะ: เส้นที่ 1 เส้นแนวนอนสั้นโค้งเล็กน้อยใกล้ด้านบน; เส้นที่ 2 เส้นโค้งที่ยาวกว่าซึ่งตัดผ่านเส้นที่ 1 แล้วกวาดลงไปทางซ้ายล่าง; เส้นที่ 3 ตะขอเล็กที่แยกออกมาทางด้านขวา (ฟอนต์สมัยใหม่มักเชื่อมเส้นที่ 2 กับ 3 เข้าด้วยกัน แต่ตามแบบดั้งเดิมแยกกัน)
เติมดาคุเต็ง (゛): ขีดเล็กสองขีดที่มุมบนขวาของตัวอักษร เส้นที่ 4 และ 5 คือสองขีดนี้ — เร็ว เล็ก และวางอยู่เหนือตัวอักษรอย่างชัดเจน
ที่มา
ฮิรางานะ ざ มีรูปร่างพื้นฐานร่วมกับ さ ซึ่งวิวัฒนาการมาจากคันจิ 左 (sa, "ซ้าย") ดาคุเต็ง ゛ ถูกเพิ่มเข้ามาภายหลังในฐานะเครื่องหมายกำกับเพื่อบ่งบอกการออกเสียงก้อง; เครื่องหมายเดียวกันนี้เปลี่ยนคานะแถว S ทุกตัวให้เป็นคู่ของมันในแถว Z
คำที่พบบ่อยที่มี ざ
ใบฝึกเขียนสำหรับพิมพ์
พิมพ์ใบงานนี้เพื่อฝึกเขียน ざ ด้วยมือ — แถวบนแสดงลำดับเส้นให้ลากตาม แล้วจึงเติมในช่องว่าง
Lock it into memory
Reading is only half of it. Drill the hiragana you’ve learned with spaced-repetition flashcards — the fastest way to make them stick.