re / れ
ตัวที่สี่ของแถว R — 'れ' สองเส้นที่ปิดท้ายรูปต้นกริยาสุภาพ และยืนเดี่ยว ๆ ได้ในความหมาย 'นั่น' (ที่อยู่ไกลออกไป)
การออกเสียง
ตัวอักษร れ แทนพยางค์ 're' เสียง 'r' นุ่มแบบญี่ปุ่นตามด้วย 'e' เหมือนใน 'pet' เป็นส่วนหนึ่งของแถว ら ระวัง: れ มีด้านซ้ายเหมือน ね และ わ — แต่ れ ไม่มีห่วงทางขวา (เทียบห่วงปิดของ ね และเส้นโค้งกว้างของ わ)
れ เป็นหลักของแถว R และปรากฏในคำสำคัญหลายคำ — 練習 (การฝึก), 歴史 (ประวัติศาสตร์), 連れる (พาไป) ทั้งยังปรากฏในคำชี้ これ (อันนี้) และ あれ (อันนั้น) และเป็นปัจจัยสร้างรูป 〜られる (รูปสามารถ / ถูกกระทำของคำกริยา) สองเส้น: เส้นตั้งสั้นทางซ้ายเป็นหลัก กับตัวขวาที่ลื่นไหลคล้าย ね มาก
วิธีเขียน れ
ลากเส้นตาม れ บนผืนผ้าใบที่ด้านบนของหน้า ลูกศรเคลื่อนไหวจะแสดงทิศทางของแต่ละขีด ลากตามแล้วเส้นจะถูกเติมเต็ม แต่ละขั้นตอนที่มีหมายเลขด้านล่างอธิบายว่าขีดนั้นทำหน้าที่อะไร
เส้นตั้งสั้น ๆ ทางซ้าย — ตรงหรือโค้งเข้าเล็กน้อย เปิดเหมือน ね
เส้นยาวลื่นไหลที่เริ่มจากมุมบนขวา ทิ้งตัวลงเลยจุดล่างสุดของเส้นตั้งแรก แล้วกวาดขึ้นไปทางมุมบนขวาด้วยตะขอนุ่มนวลและการสะบัดเล็ก ๆ ต่างจาก ね ตรงที่ れ ไม่ ก่อเป็นวงปิดที่ด้านล่าง — มันแค่เกี่ยวออกแล้วจบ นั่นคือความต่างทางสายตาระหว่าง れ กับ ね
ที่มา
ฮิรางานะ れ วิวัฒน์มาจากรูปคัดลายมือของคันจิ 礼 (rei) — ที่แปลว่า "ความสุภาพ" หรือ "มารยาท" รากแท่นบูชาด้านซ้ายของคันจิ (示) ถูกบีบเป็นเส้นตั้งเล็กทางซ้าย ส่วนรากด้านขวา (乚) ถูกคงไว้เป็นตัวขวาที่ยาวลื่นไหลของ れ
คำที่พบบ่อยที่มี れ
ใบฝึกเขียนสำหรับพิมพ์
พิมพ์ใบงานนี้เพื่อฝึกเขียน れ ด้วยมือ — แถวบนแสดงลำดับเส้นให้ลากตาม แล้วจึงเติมในช่องว่าง
Lock it into memory
Reading is only half of it. Drill the hiragana you’ve learned with spaced-repetition flashcards — the fastest way to make them stick.