Grammar · ไวยากรณ์พื้นฐาน

การแสดงการเป็น

だ / じゃない / だった / じゃなかった

บอกว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งคืออะไร (หรือไม่ใช่อะไร หรือเคยเป็นอะไร) โดยใช้กริยาช่วยแสดงการเป็นรูปกันเอง だ และรูปต่าง ๆ ของมัน

01

คำช่วยบอกหัวข้อ は

เขียนว่า は (ha) แต่ออกเสียงว่า "wa" เมื่อใช้เป็นคำช่วย มันทำหน้าที่ระบุหัวข้อของประโยค — สิ่งที่ส่วนที่เหลือของประโยคกำลังพูดถึง คำแปลภาษาอังกฤษที่เป็นธรรมชาติคือ "สำหรับ X นั้น…"

02

การบอกสภาวะด้วย だ (รูปปัจจุบันบอกเล่า)

เติม だ ท้ายคำนามเพื่อบอกสภาวะความเป็นอยู่ 「ねこ だ」 = "(มัน) เป็นแมว" เมื่อรวมกับหัวข้อ: 「わたし は がくせい だ」 = "สำหรับฉันแล้ว (ฉัน) เป็นนักเรียน"

03

รูปปฏิเสธ — じゃない

แทนที่ だ ด้วย じゃない เพื่อทำเป็นรูปปฏิเสธ 「わたし は がくせい じゃない」 = "ฉันไม่ใช่นักเรียน" じゃない เป็นรูปย่อแบบกันเองของ ではない

04

รูปอดีต — だった

แทนที่ だ ด้วย だった เพื่อทำเป็นรูปอดีต 「それ は ほん だった」 = "นั่นเคยเป็นหนังสือ"

05

รูปอดีตปฏิเสธ — じゃなかった

แทนที่ だ ด้วย じゃなかった เพื่อทำเป็นรูปอดีตปฏิเสธ 「それ は ねこ じゃなかった」 = "นั่นไม่ใช่แมว"

06

รูปกันเอง กับ รูปสุภาพ

รูปเหล่านี้ (だ / じゃない / だった / じゃなかった) เป็นรูปกันเอง ส่วนรูปสุภาพที่เทียบเท่ากัน (です / じゃありません / でした / じゃありませんでした) จะแนะนำในบทเรียนถัดไป ใช้รูปกันเองกับเพื่อนและครอบครัว ใช้รูปสุภาพกับคนแปลกหน้า ลูกค้า หรือผู้ที่มีอาวุโสกว่า

คำศัพท์ในบทเรียนนี้

คำสรรพนาม
[私]ฉัน, ผม/ดิฉัน
คำชี้เฉพาะ
นี่ (สิ่งนี้)
นั่น (สิ่งนั้น)
โน่น (สิ่งที่อยู่ไกลออกไป)
สิ่งของ
[猫]แมว
[犬]สุนัข
[本]หนังสือ
[水]น้ำ
[食べ物]อาหาร
[車]รถยนต์
บุคคล
[学生]นักเรียน
[先生]ครู
[医者]หมอ
[歌手]นักร้อง
[友達]เพื่อน
วิศวกร
ศิลปิน
นักบิน
[人]คน
[大人]ผู้ใหญ่
[子供]เด็ก
อื่นๆ
[日本人]คนญี่ปุ่น
[アメリカ人]คนอเมริกัน
[カナダ人]คนแคนาดา
เป็น / คือ (แบบกันเอง)
ไม่ใช่ / ไม่เป็น (แบบกันเอง)
เคยเป็น / เคยคือ (แบบกันเอง)
ไม่ได้เป็น / ไม่ได้เป็นในอดีต (แบบกันเอง)
[イギリス人]คนอังกฤษ
[中国人]คนจีน
[スペイン人]คนสเปน
[ロシア人]คนรัสเซีย
[韓国人]คนเกาหลี
[インドネシア人]คนอินโดนีเซีย
[ベトナム人]คนเวียดนาม
[タイ人]คนไทย
[フィリピン人]คนฟิลิปปินส์
คำช่วย
คำช่วยบอกหัวข้อ (ออกเสียงว่า "wa")
สถานที่
[日本]ประเทศญี่ปุ่น
ประเทศอเมริกา
ประเทศแคนาดา
ประเทศอังกฤษ
[中国]ประเทศจีน
ประเทศสเปน
ประเทศรัสเซีย
[韓国]ประเทศเกาหลีใต้
ประเทศอินโดนีเซีย
ประเทศเวียดนาม
ประเทศไทย
ประเทศฟิลิปปินส์
[学校]โรงเรียน
[高校]โรงเรียนมัธยมปลาย
[中学校]โรงเรียนมัธยมต้น
[小学校]โรงเรียนประถมศึกษา
คันจิที่แนะนำ
ทบทวนรวม

เกี่ยวกับรูปแสดงสภาวะการเป็น (だ)

รูปแสดงสภาวะการเป็นคือสิ่งแรกที่คนส่วนใหญ่เรียนในภาษาญี่ปุ่น นั่นคือวิธีบอกว่าสิ่งหนึ่งคืออีกสิ่งหนึ่ง ในการพูดแบบกันเองคุณทำได้ด้วยคำเชื่อมแสดงการเป็น だ โดยเติมไว้หลังคำนาม แล้ว 「ねこ だ」 ก็จะแปลว่า "มันคือแมว" บทเรียนนี้ครอบคลุมรูปแบบกันเองทั้งสี่รูป ได้แก่ ปัจจุบัน だ, ปฏิเสธ じゃない, อดีต だった และอดีตปฏิเสธ じゃなかった พร้อมกับคำช่วยชี้หัวข้อ は ที่ใช้กำหนดว่าประโยคกำลังพูดถึงอะไร รูปธรรมดาเหล่านี้เป็นพื้นฐานของรูปสุภาพ です ที่คุณจะได้เจอในภายหลัง และเป็นไวยากรณ์หลักของ JLPT N5

คำถามที่พบบ่อย

だ ในภาษาญี่ปุ่นแปลว่าอะไร?

だ คือคำเชื่อมแสดงการเป็นแบบกันเอง เป็นคำที่เชื่อมคำนามเข้ากับการบอกสภาวะการเป็น 「がくせい だ」 แปลว่า "(ใครบางคน) เป็นนักเรียน" มันคือรูปธรรมดาที่เทียบเท่ากับรูปสุภาพ です

だ กับ です ต่างกันอย่างไร?

ทั้งสองคำมีความหมายเหมือนกันคือ "เป็น/คือ" แต่ต่างกันที่ระดับความสุภาพ だ ใช้แบบกันเองกับเพื่อนและคนในครอบครัว ส่วน です ใช้แบบสุภาพกับคนแปลกหน้า ลูกค้า หรือผู้ที่มีอาวุโสกว่า บทเรียนนี้สอนรูปกันเอง だ ส่วน です จะแนะนำในบทเรียนถัดไป

จะทำให้ だ เป็นรูปปฏิเสธได้อย่างไร?

เปลี่ยน だ เป็น じゃない 「わたし は がくせい じゃない」 แปลว่า "ฉันไม่ได้เป็นนักเรียน" じゃない คือรูปย่อแบบกันเองของ ではない

จะทำให้ だ เป็นรูปอดีตได้อย่างไร?

ใช้ だった สำหรับอดีตในรูปบอกเล่า (「ほん だった」 = "มันเคยเป็นหนังสือ") และใช้ じゃなかった สำหรับอดีตในรูปปฏิเสธ (「ねこ じゃなかった」 = "มันไม่ได้เป็นแมว")

จำเป็นต้องมี だ ท้ายประโยคเสมอไหม?

ในการพูดแบบกันเอง だ มักถูกละไป โดยเฉพาะในประโยคคำถาม 「がくせい?」 ใช้ได้ด้วยตัวมันเอง แต่ だった, じゃない และ じゃなかった ยังคงเก็บไว้ เริ่มต้นด้วยการใช้ だ เพื่อให้เห็นโครงสร้างชัดเจน แล้วค่อยผ่อนคลายลงเมื่อคุณเริ่มคุ้นเคยกับการพูดแบบกันเอง

เครดิต

บทเรียนเหล่านี้ยึดโครงสร้าง ลำดับ และแนวทางที่เน้นไวยากรณ์เป็นหลักตาม Tae Kim's Guide to Learning Japanese เราขอขอบคุณ Tae Kim ที่เปิดให้ใช้คู่มือนี้ได้ฟรี คำอธิบายในที่นี้เป็นการเรียบเรียงใหม่ในแบบของเราเอง และแบบฝึกหัดแบบโต้ตอบเป็นเนื้อหาต้นฉบับของเว็บไซต์นี้